Ao longo deste mes de xuño leremos esta novela do escritor nipón-inglés. Por estar dividida en tres partes, penso que o mellor é que vaiamos comentando unha delas por semana. Ata o día 10 leremos dende a páxina 13 ata a 171. Adiántovos que este é un libro que non deixa indiferente; abofé que ten moito que comentar.
Sinopse:
Premio Novela Europea Casino de Santiago 2006
Inglaterra, finais do século XX. No medio da idílica paisaxe campestre, un colexio exclusivo acubilla os seus alumnos, protéxeos do mundo exterior, failles crer que son especiais, auténticos seres escollidos. Mais, por que están realmente alí? Kazuo Ishiguro, autor de The Remains of the Day (O que queda do día), explora nesta novela as posibilidades da ficción a través dun relato que agacha unha verdade terrible. Non me deixes nunca é a historia dun destino inesperado, dun fado arrepiante que pon de relevo a fraxilidade do ser humano fronte a un mundo aparentemente feliz.
Esta obra de Kazuo Ishiguro ten sido incluída no xénero da ciencia-ficción, mais o seu autor resístese a aceptar esa catalogación, e é que o mundo que crea na novela ben podería ser o noso mundo real, un mundo alternativo posible, e por iso mesmo, arrepiante. Isto é o que leva a algúns sectores da crítica a considerar esta obra como unha distopía (o contrario dunha utopía, o mundo proposto dista moito do ideal) que lle permitiría abordar a Ishiguro un tema moi interesante e polémico que non nomearei nesta sección para non estragarvos a intriga. Sexa como for, o certo é que se trata dun libro que admite múltiples e diversas lecturas, algunhas máis literais, outras máis alegóricas, e que dará lugar, sen dúbida ningunha, a un interesante debate.
Tráiler á película: “Never Let Me Go”(2010)
Kazuo Ishiguro:
Naceu en Nagasaki en 1954, mais a partir dos seis anos viviu en Inglaterra, onde recibiu unha formación académica absolutamente occidental, desde a educación primaria ata os estudos superiores, que cursou na Universidade de Kent. Posteriormente doutorouse en Escritura creativa pola Universidade de East Anglia, onde recibiu unha marcada influencia do novelista Malcolm Bradbury, quen fundara e impartira os devanditos cursos doutorais. Kazuo Ishiguro comezou a darse a coñecer nos círculos literarios do Reino Unido a comezos da década dos oitenta, aínda que previamente xa conseguira que lle publicaran algúns artigos e relatos en varias revistas literarias.En 1982 deu á imprenta a súa primeira narración extensa, unha novela titulada Pálida luz nos outeiros, cuxa acollida foi tan calorosa que recibiu o prestixioso premio “Winifred Holtby”. A súa seguinte novela, Un artista do mundo flotante (1986), fíxose acredora doutro non menos importante galardón, o premio “Whitbread” de Literatura.Con estes dous cartóns de presentación, non resulta estraño que a súa terceira novela, titulada Os restos do día (1989), fora recibida con grandes eloxios por parte da crítica e os lectores ingleses. Esta novela -que reportou ao mozo Ishiguro outro dos galardóns máis anhelados nos cenáculos literarios do Reino Unido, o “Booker Prize”- constitúe unha lúcida e amarga reflexión acerca da vacuidade e esterilidade de tantas vidas humanas, reflectidas na narración dun típico mordomo inglés que, en primeira persoa, vai recordando os distintos pormenores que poboaron a súa experiencia laboral, para acabar constatando como malgastou a súa vida de forma estúpida e -o que é peor- irrecuperable. Seguir lendo |















