Ao longo do mes de maio estaremos lendo e comentando “O retorno” de Bernhard Schlink.
Ata o 16 de maio comentaremos a 1ª, 2ª e 3ª parte e do 17 ao 31 de maio comentaremos a 4ª e 5ª parte.
Este libro de Bernhard Schlink é o máis longo dos lidos polo de agora neste blogue, é un libro que se lee a pequenos grolos. O retorno de Ulises a Ítaca, o retorno dun soldado alemán ao seu fogar, o retorno agardado dun pai, o retorno do protagonista dunha novela, … O retorno é unha boa historia, capaz de inducirnos a unha reflexión sobre moitos aspectos do ser humano.
Nos anos posteriores á Segunda Guerra Mundial existiu un xénero de novelas populares que imaxinaban as diferentes formas do retorno dos soldados do frente ou dos campos de prisioneiros. En “O retorno” cóntasenos a historia de de Peter Debauer, cuxos avós traballan como correctores para unha colección de literatura popular. O rapaz debuxa e fai os deberes no dorso dos folios corrixidos, e un día dá en ler unha das historias. Intrigado, descobre na narración incompleta dun prisioneiro de guerra alemán retido en Siberia, detalles que se relacionan estrañamente coa súa propia vida.
A través dunha voz en primera persona, Schlink profunda nos conflitos inherentes ao comportamento humano, os totalitarismos e as visións, non sempre morais, do mundo.
Todo “regreso” refírese sempre a dúas accions: a de deixar un lugar e a de logo volver ao mesmo. Os nosos “Ulises” á volta das súas odiseas, terminan sempre recuperando algo máis do que deixaron atrás, o amor das súas “Penélopes”, o trono dos seus reinos e a experiencia de xa non ser os mesmos so polo feito de animarse a percorrer o difícil camiño de volver a casa.
Ítaca (C. Kavafis)
Cando comeces a túa viaxe a Ítaca pide que o camiño sexa longo, pleno de aventuras, pleno de experiencias. Aos Lestrigóns e aos Cíclopes, ao irado Poseidón non temas: nunca atoparás criaturas tales na túa ruta se mantés o pensamento elevado, se unha selecta emoción o teu corpo e espírito ilumina. Aos Lestrigóns e aos Cíclopes, ao feroz Poseidón non acharás. Non, se non é a túa alma a que os alberga; non, se non é ela a que chos mostra. Pide que o camiño sexa longo. Que sexan moitas as mañás de estío que –con que pracer e ledicia!- te conduzan a portos nunca vistos; detente ante os mercados fenicios e adquire as mellores mercancías, madreperlas, corais, ámbar e ébano, e toda sorte de perfumes sensuais, tanta variedade deles como atopes; vai a moitas cidades de Exipto e aprende canto poidas dos seus sabios. E leva sempre Ítaca na túa mente. ela é a túa meta, o teu destino. Mais non apresures nunca a túa viaxe. É mellor que dure moitos anos e recales na illa sendo vello, rico de canto acadaches no camiño, sen agardar que Ítaca te enriqueza. Ítaca xa che deu tan fermosa viaxe. Sen ela, nunca emprenderías o camiño. Que máis pode ofrecerche? E se a atopas pobre, non é que Ítaca te enganase. Sabio como serás e con tanta experiencia ben comprenderás o significado das Ítacas.*****************************************************
Bernhard Schlink (Bielefeld, 1944) é avogado e un dos actuais escritores alemáns de maior prestixio. A súa carreira como escritor comezou con novelas policiais protagonizadas por un personaxe chamado Selbs (xogo de palabras con Eu Mesmo); a súa primeira novela titulouse Auto-castigo; a seguinte, O nó gordiano, gañou o premio Glauser en 1989. En 1995 publicou O lector (Der Vorleser), novela parcialmente autobiográfica. O libro converteuse nun bestseller en Alemania, foi traducido a 39 idiomas e foi levado ao cine. Os seus seguintes títulos, Amores en fuga e O retorno, confirmaron o seu talento.
